Otizmde Erken Tanının Hayat Kurtaran Önemi

Otizm Spektrum Bozukluğu (OSB), doğuştan gelen ya da yaşamın ilk yıllarında ortaya çıkan karmaşık bir nörogelişimsel farklılıktır. Otizmin belirtileri genellikle yaşamın ilk 2-3 yılında belirginleşir. Araştırmalar, beynin en hızlı geliştiği ve plastisitesinin (şekillenebilirliğinin) en yüksek olduğu erken çocukluk döneminde yapılan müdahalelerin, çocuğun gelecekteki bağımsız yaşam becerileri üzerinde dramatik derecede olumlu etkileri olduğunu göstermektedir.

Ebeveynlerin Dikkat Etmesi Gereken İlk Belirtiler

Otizmde erken tanı koyabilmek için ebeveynlerin gelişimsel basamakları yakından takip etmesi gerekir. Aşağıdaki belirtilerden biri veya birkaçı gözlemlendiğinde zaman kaybetmeden bir çocuk psikiyatristine başvurulmalıdır:

• Adı söylendiğinde tepki vermeme veya dönüp bakmama
• Göz teması kurmaktan kaçınma veya çok kısa süreli kurma
• İşaret parmağıyla istediği bir nesneyi göstermeme veya ortak dikkat geliştirememe
• Akranlarına veya çevresindeki insanlara karşı ilgisizlik, oyunlara dahil olmama
• Dönen nesnelere (pervane, tekerlek vb.) aşırı ilgi veya sallanma, parmak ucunda yürüme gibi tekrarlayıcı hareketler (sterotipi)
• Konuşmada gecikme veya aynı kelimeleri sürekli tekrarlama

Erken Müdahale ve Bireyselleştirilmiş Eğitim (BEP)

Tanı alan çocuk için zaman kaybetmeden yoğun ve nitelikli bir özel eğitim programı başlatılmalıdır. Bireyselleştirilmiş Eğitim Programı (BEP), çocuğun güçlü ve zayıf yönlerini analiz ederek tamamen onun hızına ve ihtiyacına uygun gelişim hedefleri belirler. ABA (Uygulamalı Davranış Analizi) terapisi, konuşma terapisi ve duyu bütünleme destekleriyle örülen çok boyutlu eğitim, otizmli çocukların potansiyellerini en üst seviyeye ulaştırır.

Unutulmamalıdır ki otizm bir hastalık değil, gelişimsel bir farklılıktır. Doğru zamanda atılan doğru adımlarla, bu farklılığa sahip çocuklarımız bağımsız, başarılı ve mutlu bir hayat kurabilirler.